Martina Plänitz - MoonFeelings

Mijn reis door het leven

 

Ik ben Martina, geboren en getogen in Duitsland. Met 22 jaar ben ik vertrokken uit mijn geboorteland om samen te kunnen zijn met mijn eerste liefde en huidige echtgenoot. Samen hebben we drie prachtige dochters en wonen samen in Heerhugowaard.

Mijn reis begon al vroeg met heel veel stenen op mijn pad, door het vele pesten tijdens mijn schooltijd en weinig vrienden die ik werkelijk kon vertrouwen, leerde ik al vroeg dat het leven hard is en dat je er alleen voor staat. Niemand mocht zien hoe veel pijn ze mij deden, mijn ouders wisten niet zo goed hoe ze mij konden helpen en daarom bouwde ik dikke muren om me heen. Toen ook mijn beste vriend, mijn oom het leven niet meer aan kon, voelde ik me helemaal alleen. Ik heb fantastische ouders en ze hebben me altijd met veel liefde gesteund op hun manier, maar voor mij bleef het vechten tegen de buitenwereld.

Tijdens mijn opleiding ging het beter, ik kreeg iets meer vertrouwen in mezelf en ontmoete nieuwe vrienden. Muziek speelde in die tijd een grote rol in mijn leven. Elk weekend reisde ik samen met vrienden door het land om min favoriete band te zien. Ik heb genoten van die tijd en voelde me echt gelukkig. In die tijd leerde ik ook mijn man kennen via internet en bouwde met hem een prachtige band op. Vrij snel nadat we voor elkaar gingen kiezen, verhuisde ik naar Nederland. Een best bijzondere tijd, want mijn schoonvader was toen al erg ziek. Ik was dankbaar dat hij ervoor zorgde dat ik bij hun in huis mocht wonen. Toen ging alles heel snel, we kochten ons huis, gingen trouwen en kregen onze eerste dochter. Twee maanden later overleed mijn schoonvader aan kanker en zijn laatste woorden naar mij toe waren, je hoort bij deze familie en blijf genieten van het leven.

Onze dochter had een heel speciale band met haar opa, ze is waarschijnlijk daarom een maand te vroeg geboren om extra tijd te hebben. Haar taak was het om ons gelukkig te maken en dat deed ze heel goed. Nog geen twee jaar later kregen we onze tweeling en dat was een zware tijd voor mij. Ik wilde alles zo graag perfect doen en doordat ik als kind geleerd had, alles zelf te doen en zelf te regelen, vroeg ik niet om hulp en ging ik zelf tot mijn uiterste met als gevold een heftige Burn-Out en een depressie. Dit had ik niet gewild en het duurde best wel een tijd voordat het weer beter met me ging. In dezelfde tijd begon ik me meer te interesseren in de spirituele wereld. Ik wist dat ik altijd al meer voelde dan andere, maar kon het zelf niet verklaren. Toen ook onze oudste dochter spiritueel bleek te zijn, moest ik er ook meer mee doen.

Ik voelde dingen aan en dat voelde niet altijd prettig, het was onbekend en soms best beangstend. Ik werkte in een verzorgingshuis en soms wist ik dat mensen niet meer lang zouden leven. Een keer zat ik samen met een mevrouw en haar zoon te eten en ze zou korte tijd later 100 jaar geworden zijn, de zoon vertelde enthousiast aan zijn moeder welke plannen hij voor haar verjaardag had en het enigste wat ik voelde was, ze gaat het niet halen. Twee dagen later overleed ze, zonder ziek geweest te zijn.

Omdat ik mensen goed kon aanvoelen, wilde ik graag andere helpen. Mijn droom van een eigen bedrijf werd sterker en in 2016 ben ik samen met een vriendin gestart met MoonFeelings. Ik leerde Reiki, werkte met wastekeningen en verdiepte me steeds meer in de spiritualiteit. Op mijn vaste werk, liep het minder. Ik was die jaren best vaak ziek, enkele dagen, soms wat langer en kreeg ook regelmatig nog klachten van mijn Burn-Out en nadat ik bij de laatste keer in november 2017 binnen drie weken weer aan het werk moest, heb ik in overleg met mijn werkgever besloten om mijn baan op te zeggen. Dit was niet meer wat ik wilde en ik durfde in het diepe te springen.

Mijn doel was het om volledig te gaan voor mijn eigen bedrijf en me daarop te richten. Echter gebeurde opnieuw dingen die ik niet had voorzien. Er speelden verschillende dingen rondom ons gezin, onze dochters bleken meer hulp nodig te hebben dan we zelf hadden verwacht en dat koste energie. Ik was altijd een vechter, dat had ik als kind al geleerd en voor mij was opgeven geen keus en weer liep ik mezelf compleet voorbij. Ik werd opnieuw ziek en raakte volledig uitgeput. Er moest nu echt iets gaan gebeuren en na drie weken ‘rust’ van alle zorgen van mijn kinderen en de complete aandacht voor mezelf en mijn man, besefte ik dat ik mezelf nog steeds onder druk ging zetten. Ik moest voor mijn gezin zorgen en alles voor ze doen, ik ging zelf de hele tijd maar door en door. Legde mezelf hoge eisen op met betrekking tot mijn bedrijf, want ik wilde er gewoon een fulltime baan van maken. Ik kon alleen nog maar leven vanuit mijn hoofd en mijn verstand en negeerde mijn lichaam en hart compleet.

Nu ben ik weer bezig met luisteren naar mijn intuïtie, naar mijn gevoel en wat ik wil. Ik heb mezelf terug gevonden na een heftige strijd met mezelf en voed mijn lichaam nu met onvoorwaardelijke liefde. Ik mag er zijn zoals ik ben, ik mag er zijn zoals ik wil zijn en ik zet nu stap voor stap.

Mijn droom van een eigen bedrijf, die blijft bestaan, maar nu vanuit mijn hart en met stappen waar ik van geniet en niet vanuit mijn ego. Ik kijk opnieuw naar het leven met een open hart en vertrouw erop dat de juiste dingen op mijn pad komen.

Mijn verhaal over mijn reis van het leven, zal voor vele van jullie herkenbaar zijn, misschien in een iets andere versie, maar laatst eindelijk draait het alleen maar daarom om jezelf te accepteren, te waarderen en te luisteren naar jezelf en jezelf de liefde te geven die jij nodig hebt. Jij bent het waard om jezelf te zijn en te genieten van het leven zonder oordelen van andere.

Liefs Martina

gallery/bergen licht achtergrond